Πρόβλημα στην 2η σελίδα αν υπάρχουν φίλτρα

Υπάρχει ένα πρόβλημα στην ταξινόμηση.

Στην δεύτερη (και επόμενες σελίδες) δεν είναι ενεργοποιημένα τα φίλτρα.

Ενώ η πρώτη σελίδα φαίνεται με σωστή ταξινόμηση και φίλτρα, η 2η σελίδα εμφανίζεται χωρίς να υπολογίζονται τα φίλτρα που έχετε βάλει.

Το πρόβλημα έχει διορθωθεί και θα ανέβει μετά το testing (μάλλον Τετάρτη)

EDIT: Διορθώθηκε. Υπάρχουν κάποια μικρά ακόμη προβλήματα που θα μαζέψουμε την ερχόμενη βδομάδα.

insProject 2.0

Ταξινόμηση στις βασικές οθόνες:

Στους πίνακες προβολής (Πελάτες, έργα, προϊόντα) έχουμε υλοποιήσει ταξινόμηση.

Ο τίτλος της κάθε στήλης έχει γίνει "σύνδεσμος" και με το κλικ ταξινομεί τον πίνακα βάσει του πεδίου με αύξουσα σειρά (τίποτα το ιδιαίτερο).

Αν το ξαναπατήσουμε η ταξινόμηση γίνεται φθίνουσα.

Αν ταξινομήσουμε τώρα σε άλλη στήλη, τότε η τρέχουσα ταξινόμηση γίνεται δεύτερη και ούτω καθ'εξής.

Δηλ: Αν θέλουμε να ταξινομήσουμε τα έργα βάσει του STATUS και στο ίδιο STATUS βάσει του ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ που το ζήτησε και για τον ίδιο ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ βάσει της ημερομηνία που το ζήτησε τότε:

1. Ταξινομούμε στην ΗΜΕΡΟΜΗΝΊΑ
2. Ταξινομούμε στον ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ
3. Ταξινομούμε στο STATUS

Ελπίζουμε ότι είναι πλήρες, εύκολο και διαισθητικό (ώστε να μην χρειάζεται εκπαίδευση).

Αναζήτηση-Φίλτρα στις βασικές οθόνες

Αντί για αναζήτηση έχουμε υλοποιήσει φίλτρα. Πιστεύουμε ότι είναι πληρέστερο και δίνει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες.

Τυπικά στο όνομα βάζουμε ένα textbox που μπορείτε να συμπληρώστε τους χαρακτήρες από τους οποίους θα αρχίζει το όνομα. Δεν χρειάζεται να δώσετε όλο το όνομα.

Μπορείτε ακόμη να φιλτράρετε βάσει χαρακτήρων που υπάρχουν μέσα στο όνομα:

π.χ αν θέλετε να βρείτε τα έργα που περιέχουν στον τίτλο την λέξη "ins" (η αναζήτηση δεν είναι case sensitive-θα τα βρεί είτε είναι πεζά είτε είναι κεφαλαία), μπορείτε να γράψετε το φίλτρο "%ins". Αυτό σημαίνει ότι στην αρχή μπορεί να υπάρχουν όποιοι (και όσοι) χαρακτήρες, αρκεί να υπάρχει και το "ins" στην συνέχεια.

Στα πεδία με τις ημερομηνίες μπορείτε να βάλετε χρονικό διάστημα (από - έως). Αν αφήσετε κενή την πρώτη ημερομηνία τότε σημαίνει "πρίν την ημερομηνία έως".

Αν αφήσετε κενή την δεύτερη ημερομηνία τότε σημαίνει "μετά την ημερομηνία από".

Στα πεδία status (κατάσταση έργου, προτεραιτότητα θέματος κλπ) δεν αρκεστήκαμε σε ένα απλό φίλτρο. Σας δίνουμε όλα τις δυνατές επιλογές για να διαλέξετε. Αν θελήσετε να ταξινομήσετε, η ταξινόμηση δεν είναι "αλφαβητική" αλλά "λογική". Δηλ. στα έργα τα "ακυρωμένα" ακολουθούν τα "υλοποιούμενα" και τα "ολοκληρωμένα".

Μπορείτε να αφήσετε τις παρατηρήσεις σας στο blog αυτό.

Επίσης μπορείτε να διαλέξετε το θέμα: insProject για να δείτε όλες τις δημοσιεύσεις που αφορούν την εφαρμογή διαχείρισης έργων.

Συναλλαγματική

---

---

Οι συναλλαγματικές (κοινώς γραμμάτια), είναι νόμιμο έγγραφο και δίνει εντολή πληρωμής ορισμένου χρηματικού ποσού, σε ορισμένο τόπο και χρόνο και σε ορισμένο δικαιούχο.
Μπορεί δηλαδή ο δικαιούχος να αξιώσει σε καθορισμένη ημερομηνία, την πληρωμή του συγκεκριμένου ποσού, το οποίο αναγράφεται επάνω σ΄αυτήν από τον πληρωτή.
Τα 8 τυπικά στοιχεία που πρέπει να αναγράφονται, για να δημιουργεί υποχρέωση, είναι τα παρακάτω:

1. Η ονομασία "Συναλλαγματική"
2. Η εντολή πληρωμής ορισμένου ποσού
3. Το όνομα του πληρωτή - αποδέκτη (αυτός που οφείλει να πληρώσει)
4. Το όνομα του δικαιούχου (λήπτη)
5. Η χρονολογία έκδοσης
6. Η ημερομηνία λήξης
7. Η χρονολογία και ο τόπος έκδοσης
8. Η υπογραφή του εκδότη (αυτός που πρέπει να πληρωθεί)

Αν τώρα, λείπει έστω και κάτι από τα παραπάνω τυπικά στοιχεία, η συναλλαγματική εξακολουθεί να ισχύει ως χρεωστικό ομόλογο, σύμφωνα με το νόμο.
ΠΡΟΣΟΧΗ  στα παρακάτω:

• Η λέξη "Συναλλαγματική " δεν πρέπει να αντικατασταθεί με καμιά άλλη, ειδάλλως είναι άκυρη.
• Η εντολή πληρωμής του συμφωνημένου ποσού, δεν πρέπει να συνοδεύεται από οποιοδήποτε όρο ή επιφύλαξη..
• Στη συναλλαγματική δεν πρέπει να αντικατασταθεί το χρηματικό ποσόν με κάποια ποσότητα πράγματος. Σ΄αυτήν την περίπτωση είναι άκυρη.
• Είναι απαραίτητο να αναφέρεται η χρονολογία έκδοσης, διότι έτσι καταγράφεται η ικανότητα του εκδότη όσον αφορά στις υποχρεώσεις του. Εάν π. χ. πτωχεύσει και συνεχίζει να υπογράφει συναλλαγματικές τότε αυτές είναι άκυρες..
• Η υπογραφή του εκδότη είναι πάντοτε χειρόγραφη, ενώ τα στοιχεία μπορεί να είναι τυπωμένα.

-Οι συναλλαγματικές έχουν ρητή ημερομηνία λήξης, η οποία δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτει με αυτή της πληρωμής της. Αν π.χ. πέσει σε αργία, πληρώνεται στην αμέσως επόμενη εργάσιμη.
-Ο τόπος πληρωμής πρέπει να αναγράφεται. Αν δεν σημειώνεται, ο νόμος θεωρεί, ως τόπο πληρωμής, τον τόπο κατοικίας του πληρωτή, που είναι σημειωμένος δίπλα στο όνομά του. Διαφορετικά η συναλλαγματική είναι άκυρη.
-Επίσης και ο τόπος έκδοσης πρέπει να αναγράφεται. Εάν όχι, τότε θεωρείται αυτός που είναι γραμμένος δίπλα από το όνομά του εκδότη.

---

Τριτεγγύηση
Στην τριτεγγύηση, ένα τρίτο πρόσωπο (που δεν θα θέλατε με τίποτε να είστε εσείς !), αναλαμβάνει να πληρώσει τον κομιστή της συναλλαγματικής.

---

Οπισθογράφηση
Με οπισθογράφηση της συναλλαγματικής μεταβιβάζονται τα δικαιώματα και τα πλεονεκτήματα της, εκτός αν υπάρχει η φράση "μη μεταβιβάσιμη", ο δε κομιστής θεωρείται νόμιμος .

---

Διαμαρτύρηση = Αναγωγή
Εάν ο αποδέκτης δεν πληρώσει την συναλλαγματική στη λήξη της, ο κομιστής έχει δικαίωμα να απαιτήσει την είσπραξή της από: τον αποδέκτη, ή τον εκδότη, ή τους τριτεγγυητές, ή τους οπισθογράφους.

---

Διαφορές  Επιταγής - Συναλλαγματικής
1. Η επιταγή εκδίδεται "στον κομιστή", η συναλλαγματική όχι.
2. Στην επιταγή ο πληρωτής είναι η Τράπεζα, στη συναλλαγματική μπορεί να είναι οποιοσδήποτε.
3. Στην επιταγή υπεύθυνοι είναι μόνο οι "υπόχρεοι από αναγωγή", ενώ στη συναλλαγματική, υπόχρεος είναι και ο πληρωτής.___

---

* Οι πληροφορίες που δίνουμε δεν αποτελούν νομικές συμβουλές, και καλύτερα να ρωτήσετε δικηγόρο, αν έχετε μπλέξει.

Δίγραμμες επιταγές

Όλοι έχουμε ακούσει τις δίγραμμες επιταγές αλλά περιέργως πως λίγοι ξέρουν για τι πράγμα μιλάνε. Προ ημερών πήγα στην τράπεζα μου με μια δίγραμμη (με οπισθογράφηση) και δεν την δεχόντουσαν. Τελικά, μετά από πολλές διαπραγματεύσεις, βρήκαμε άκρη (όταν υπεννόησα ότι υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές...)

Τι είναι λοιπόν αυτές οι Δίγραμμες και που τις χρησιμοποιούμε;

Πώς αναγνωρίζουμε μια Δίγραμμη: Έχει δύο γραμμές. Ναι, καλά ακούσατε (διαβάσατε):

Έχει επάνω από την μπροστινή όψη της, δυο παράλληλες γραμμές. Διαγώνιες, οριζόντιες ή κάθετες προς το κείμενο (όπως νάναι δηλαδή). Αυτές οι γραμμές γίνονται από τον εκδότη της επιταγής ή από οποιοδήποτε από τους οπισθογράφους της. Δηλ. όποιος θέλει τραβάει γραμμές.

Γιατί το κάνουμε;

Για να περιοριστεί η κυκλοφορίας της, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος για την απώλειά της, την πλαστογράφησή της κ.λπ. και όχι για να απαγορευτεί η μεταβίβασή της, όπως κάποιοι πιστεύουν.

Η τράπεζα, τώρα είναι υποχρεωμένη να πληρώσει δίγραμμη επιταγή μόνο σε πελάτη της ή σε άλλη τράπεζα. Δηλαδή η Τράπεζα πρέπει να μπορεί να βεβαιώσει ποιος εισέπραξε την επιταγή ώστε αν υπάρξει κάποιο πρόβλημα (κλοπή, πλαστογράφηση κ.λ.π) να μπορούμε να κινηθούμε νομικά.

Πελάτης εννοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που η Τράπεζα γνωρίζει τα στοιχεία του και συνεπώς είναι εύκολο να εντοπιστεί σε περίπτωση προβλήματος.

Όλες οι δίγραμμες δεν είναι ίδιες. Υπάρχουν δίγραμμες που είναι ποιο δίγραμμες από τις άλλες. Συγκεκριμένα:

α) Γενική Δίγραμμη: Ο πιο συνηθισμένος τρόπος είναι ανάμεσα στις δυο παράλληλες γραμμές να μην υπάρχει κανένας όρος ή να γράφει απλώς "Τράπεζα".

β) Ειδική Δίγραμμη: Μπορεί ανάμεσα στις δυο παράλληλες να αναγράφεται το κατάστημα της Τράπεζας που μόνον εκεί μπορεί να πληρωθεί και πουθενά αλλού. Ή να γράφει "μη μεταβιβάσιμη", οπότε  πληρώνεται μόνον σ΄ αυτόν για τον οποίον εκδόθηκε.

Η Γενική διγράμμιση μπορεί να γίνει Ειδική. Το αντίθετο δεν ισχύει.  Σβύστε το όνομα της Τράπεζας από μια επιταγή με Ειδική διγράμμιση και έχετε στα χέρια σας ένα ωραίο σελιδοδείκτη (άκυρη επιταγή).

Για τις περισσότερες Τράπεζες όλα αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα. Στην ουσία  αντιμετωπίζουν όλες τις Δίγραμμες Επιταγές ως "μη μεταβιβάσιμες", έτσι να διευκολύνονται αυτές και να δυσκολεύουν εμάς.

Τόκος & χρεολύσιο

Δύο βασικές έννοιες. Μάλλον τις γνωρίζετε, αλλά γράφω λίγα λόγια για αυτούς που ακόμα προβληματίζονται με τα βασικά: Ας δούμε ένα παράδειγμα. Παίρνουμε ένα δάνειο €100.000, 12ετούς διάρκειας, μηνιαίας αποπληρωμής με σταθερό επιτόκιο 6% (για να βγούν στρογγυλά τα νούμερα). Στο 6% συμπεριλαμβάνονται και όλες οι επιβαρύνσεις της δόσης.

Όπως γνωρίζουμε κάθε μήνα θα πρέπει να πληρώνουμε μιά δόση που αποτελείται από δύο τμήματα.

1. Τόκος. Για την πρώτη δόση θα είναι €500 (6%/12 μήνες Χ €100.000). Όσο μειώνεται το χρέος μας τόσο λιγοστεύουν οι τόκοι που πρέπει να πληρώνουμε κάθε μήνα. Προσοχή: η πληρωμή του τόκου δεν μειώνει το χρέος στην τράπεζα. Για αυτή την δουλιά είναι το:
2. Χρεολύσιο. Αυτό μειώνει (λύει) το χρέος μας. Για την πρώτη δόση θα είναι €476. Αυτό σημαίνει ότι μετά την πρώτη δόση των €976 (€500+€476) το χρέος θα έχει μειωθεί κατά €476 και θα έχει γίνει €99.524 (€100.000-€476).

(Κάντε τις δικούς σας υπολογισμούς στην σελίδα http://insmoney.gr/Loans/creditrating.htm.)

Οι τράπεζες για να απλοποιήσουν λίγο τα πράγματα προσπαθούν να κρατήσουν την μηνιαία δόση (τόκος + χρεολύσιο) σταθερή.

Ετσι στο παράδειγμα μας η μηνιαία δόση είναι €976 (500 τόκοι+476 χρεολύσιο για την αρχή).

Η δεύτερη δόση είναι πάλι €976 αλλά τώρα οι τόκοι είναι μόνο €497,6 (0,5% * €99.524) και αντίστοιχα το χρεολύσιο €478,4 (€976-€497,6).

Με τον τρόπο αυτό το χρέος μειώνεται με κάθε δόση που πληρώνουμε, με συνέπεια να μειώνεται ο τόκος και να αυξάνεται το χρεολύσιο. Οι τελευταίες δόσεις του δανείου περιλαμβάνουν ελάχιστους τόκους και αποτελούνται κυρίως από χρεολύσιο.

Οπως βλέπετε και στο γράφημα οι τόκοι μειώνονται με κάθε δόση που πληρώνουμε, ενώ το χρεολύσιο αυξάνεται. Αυτό σημαίνει ότι μας συμφέρει να έχουμε χαμηλό επιτόκιο στην αρχή του δανείου ενώ μικρή διαφορά μας κάνει για την συνέχεια.

Βλέπουμε από το γράφημα (δεξιά) ότι στο 1/3 (4 χρόνια) περίπου της διάρκειας του δανείου (12 χρόνια) έχουμε πληρώσει το 50% περίπου των τόκων (€20.000). Αν δε λάβουμε υπ' όψη τον πληθωρισμό τότε τα χρήματα που πληρώνουμε στην αρχή έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από τα χρήματα που πληρώνουμε στο τέλος του δανείου. Συμπέρασμα: (αρχικό και γρήγορο): Προτιμάμε δάνεια με μικρό επιτόκιο στην αρχή. Ακόμη και με αντάλλαγμα μεγαλύτερο επιτόκιο στην συνέχεια. (εξαρτάται βέβαια από το πόσο μεγαλύτερο θα είναι το επιτόκιο της συνέχειας!) ΠΡΟΣΟΧΗ: δεν περιλαμβάνονται τα δάνεια χαμηλής εκκίνησης ή περιόδου χάριτος που θα δούμε σε επόμενο άρθρο.

Δάνεια χαμηλής εκκίνησης

Δάνειο χαμηλής εκκίνησης! Διαλέξτε μόνοι σας την δόση! Αρχίστε να πληρώνετε το Πάσχα της μεθεπόμενης χρονιάς! Όπως φαίνεται οι τράπεζες κατάλαβαν τις δυσκολίες που περνάμε και αποφάσισαν να συνεισφέρουν. Ή όχι; (Αν δεν γνωρίζετε τι είναι τόκος & χρεολύσιο, δείτε το προηγούμενο άρθρο: http://insmoney.blogspot.com/2007/10/blog-post.html) Ας δούμε ένα παράδειγμα. Παίρνουμε ένα δάνειο €100.000, 12ετούς διάρκειας, μηνιαίας αποπληρωμής με σταθερό επιτόκιο 6% (για να βγουν στρογγυλά τα νούμερα). Στο 6% συμπεριλαμβάνονται και όλες οι επιβαρύνσεις της δόσης.

Έρχεται λοιπόν οι τράπεζα και μας δίνει τις εξής εναλλακτικές:

1. Κανονική αποπληρωμή: Σταθερή μηνιαία δόση, τόκοι + χρεολύσιο.
2. Χαμηλής εκκίνησης (μόνο τόκους). Πληρώνουμε μόνο τους τόκους και καθόλου από το χρεολύσιο. Αυτό σημαίνει πληρώνουμε μιά χαμηλή δόση αλλά το χρέος μας δεν μειώνεται καθόλου. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αποπληρώσουμε το δάνειο μας στο μικρότερο χρονικό διάστημα που απομένει μετά το πέρας της περιόδου χάριτος με συνέπεια αρκετά αυξημένη δόση. Αν μάλιστα το δάνειο έχει δύο (ή περισσότερες) περιόδους, τότε θα έχουμε και μεγαλύτερο επιτόκιο.
3. Με κεφαλαιοποίηση των τόκων. Δεν πληρώνουμε τίποτα. Η τράπεζα υπολογίζει τους τόκους τους οποίους προσθέτει στο χρέος (κεφαλαιοποιούνται). Δηλ. εμείς κοιμόμαστε και το χρέος μας δουλεύει. Έχει όλα τα προβλήματα του "μόνο τόκοι" συν του ότι θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε μεγαλύτερο χρέος για μικρότερο διάστημα αποπληρωμής με (συνήθως) μεγαλύτερο επιτόκιο.
4. Κάτι ανάμεσα στο 1 & 2. Πληρώνουμε το σύνολο των τόκων καθώς και ένα τμήμα του χρεολυσίου.

Οι τράπεζες συνήθως χρεώνουν κάτι παραπάνω στα επιτόκια των δανείων με περίοδο χάριτος. Ο λόγος είναι ότι τα θεωρούν ως δάνεια με μεγαλύτερες επισφάλειες. Δηλ. αφού δεν μπορείς να πληρώσεις στην αρχή, μπορεί να μην τα καταφέρεις και στην συνέχεια. Άρα η τράπεζα έχει μεγαλύτερο ρίσκο, το οποίο και θα πληρώσουν οι δανειολήπτες της κατηγορίας αυτής.

Υπάρχει μια περίπτωση που τα δάνεια αυτής της κατηγορίας συμφέρουν. Αν μπορείτε να βρείτε δάνειο με επιτόκιο μικρότερο από τον πληθωρισμό τότε πάρτε το με την μεγαλύτερη περίοδο χάριτος που μπορείτε να βρείτε. Όχι, σήμερα δεν υπάρχουν τέτοια δάνεια. Οι πιο ώριμοι όμως, θυμόμαστε μια όχι και τόσο μακρινή περίοδο που ο πληθωρισμός κάλπαζε πάνω από το 20% (για να μην πω μεγαλύτερα νούμερα).

Δεν παίρνουμε ποτέ λοιπόν δάνειο με περίοδο χάριτος; Δύσκολη κουβέντα. Είναι ένα εργαλείο υψηλού ρίσκου. Δεν είναι χάρη, δεν είναι παροχή. Αν μπορείτε να τα μετρήσετε σωστά και αν πράγματι το χρειάζεστε τότε δεν έχετε πολλές επιλογές.